HAYATA BAKIŞ

25 EKİM VE YEREBATAN SARNICINDA KONSER...

Mon, 26 Oct 2009 11:27:00 +0200

Evet 25 ekim denildiğinde hemen büyük derbi akal gelir ve tüm istikamet Kadıköy dür...Oysa dün tersini yapanlar vardı şahsen...Evet kadıköy den Sultan Ahmed e, neden mi çünkü sevgili Erkan Mutlu'nun konseri vardı...Yüreğinize sağlık efendim...SAYGILARIMIZLA TEŞEKKÜRLER..... ( devamı )

KADIKÖYDE BİR EV...

Sat, 17 Oct 2009 22:42:00 +0300

   Bugün ben ve sevgili babacığım ve Ayçam sabah kahvaltılığımızı(simit-peynir) alıp Moda Caddesindeki Nezih Huzur Evine gittik...Ve huzur evi parkında hep birlikte kahvaltı yaptık...
Oysa Huzurlu bir ev...
Bir binanın, kapısında çatısında veya duvarında ne zaman "HUZUR EVİ" yazısını okusam huzurum kaçar. Zamanlı zamansız gizli ya da aleni buraları ziyeret ettiğimde, içlerinde huzurlu kişi görmediğim huzur evleri...
  Dimdik durandan, artık eğik bile duramayana kadar... Hiç dile getirmeseler bile sabit bir şekilde kapıya odaklanan gözleri ile gelecek olanları bekleyenlere kadar...Hala genç ve dinç olduklarını kanıtlamaya çalışan delikanlı dedelerden, yaşlılıktan ihtiyarlığa zorlu bir yumuşak iniş yapan ninelere kadar...Böyle mükemmel ortama rağmen içlerinde bir tekinin yüzünde huzur pırıltısı görmedim...
   Yaşlılık zordur, elden ayaktan düşmek, bir başkasına bağımlı halde yaşamak insanın içini acıtır. Yalnızlığa mahkum kalmak, gün gelip çoluk çocuk yerine duvarlarla konuşmak, sevdiklerinin sıcacık seslerini bile ayda yılda veya hiç duymamak onları öyle bir üzer ki... Dikkatle bakarsanız gözlerindeki o mahsun ifadeyi fark edersiniz sizde gülen yüzlerine rağmen. Çünkü onlarda sevmek ve sevilmek isterler, ilgi beklerler yakınlarından... Ne dengesiz bir kural...Oysa bir anne baba 6-7 ve hatta daha fazla çocuğa bakabiliyor ama bu kadar çocuk bir anne babasına bakamıyor...Anne baba hakkı...Aman Allahım...
   Yıllar içinde yürekleri acılarla, üzüntülerle o kadar dolmuştu ki, son duraklarında huzur ararlar, dostça muhabbetler özlerler...Bu nedenle çeşitli sebeplerden dolayı huzur evlerinde son duraklarına çekilen yaşlılarımızdan.. ( devamı )

AYÇA' YA TEŞEKKÜRLER Mİ ?..

Fri, 16 Oct 2009 19:52:00 +0300

Ayça( 2002 den buyana destek kankam) ...
Dün gece tam bu sefer erken yatayım derken, yolladığın "Az Tuşlu Piano" oyununu oynadım...Bağımlılık halinde kaçıncı kez... Kaçıncı defa...Dersleri bile astım dersem inan...
Oyunu oynamamda ki sebep sağ alt köşedeki hediye reklamı idi...Peki ne oldu ... Ne olacak ki Hande gibi bende kazandım...Evet evet artık Kankam Ayça'nın da ikinci bir İPOD NANO su oldu...Eğlenmek bana hediye sana...Artık yüklediğim müzikler sana moral olur...Ahahaha.
Sevgilerle kal ama sakın bir daha bana böyle oyunlar yollama...Ales ales ales var.. ( devamı )

KELİMELERİN İÇİNE SAKLADIM SENİ...

Thu, 08 Oct 2009 22:03:00 +0300

Bugün en deli şarkıları dinleyerek başladım güne. Günlerdir “enerjik ve birazda delice” ruh halime dönmek istiyordum. Tamam, bugün komik bir gün olsun dedim. İpodumu boynuma astım, kulaklıkları takıp, evde özgürce dans ederek odalar arasında hazırlanmaya başladım. Kendime en olmayacak dans figürleri yaptırdım. Onu-bunu taklit ettim. Moonwalk bile denedim. Bir de kollarımı havaya kaldırıp, iki yana savurdum ... Böylece güne güzel başladım.

Seslerin içinde, sessizliği duydum sonra
bir anda... Aklıma geldin.

Nerelerdeydin şimdi ? Vucudum hangi yöne çevirdiğimde, senin olduğun yöne düşüyor dedim. Vazgeçtim. Bunu bilebilmek, ne işime yarardı ki?

Aynanın önünde hazırlanmaya başladım. Yüzüme baktım. Sende acaba ara sıra hatırlarmısın ki , benim seni hatırladığım gibi? Bunu düşünmekten vazgeçtim. Parfümü alıp üzerime sıktım..

Arabaya bindim, aynı caddeden ve aynı kavşaktan geçtim.Kırmızı yandı durdum. Yeşil yandı geçtim. Başka manzaralara gittim geldim. Ne beni alıp oralara götürdü, bilemedim.

Ders bitişi, “hiç tanımadığınız insanların enerjisini hisediyormuyuz” diye bir sohbet açıldı. Sonra sohbet, bazen insanlarla konuşurken onlara dokunmaktan- dokunamamaktan, vedalaşırken sarılmaktan veya bazen sarılamamaktan bahsederek devam etti. “ Kime sarılmak istiyorsunuz yada o anda ne hissediyorsunuz peki” gibi bir soru sormuş bulundum karşımdaki tatlı kadına... Hiç açıklama yapmadan kollarını açtı, sarıldı bana sonra.. İçime doldu tüm hissettikleri, teşekkür ettim bu süpriz kucaklaşmaya... Aslında kimlere özlemle sarıldım kimseler bilemezdi o anda..

Bir arkad.. ( devamı )

DOĞA İÇİN ÇAL

Mon, 05 Oct 2009 23:55:00 +0300

Doğa İçin Çal, bir agaclar.net projesidir.

Dünya'nın hali ortada. Yerküresiyle, atmosferiyle tehlike sinyalleri verip duruyor.

Küresel iklim değişikliği bir dert; seller, taşkınlar, buzulların erimesi, kıyıların denizler tarafından yutulması ihtimali, kuraklık...

Beslenme başka bir dert; besin bulanlar için GDO'lu ürünler, denetimsiz tarımsal ilaçlama, sakıncalı katkı maddeleri... Bulamayanların sorunu karmaşık değil: Sadece açlık! Enerji savaşları, temiz su savaşları... Yani gidişat iyi değil.

En güçlü ya da yoksul olanların büyük çoğunluğu, kendi küçük ya da büyük çıkarını esas alarak, kendini dünyanın merkezine koyarak yaşıyor. Herkesin mazareti var!

Çok şey sadece günü kurtarmaya yönelik.. Doğayı yok sayarak yapılan her şey, geleceğimizi biraz daha belirsizleştiriyor. Komik olan, korunmak doğanın umurunda bile değil. O nasıl olsa, öyle ya da böyle var olacak... Vay bizim halimize...

İklim değişiklikleri, seller, taşkınlar, bunlar dünya kabuk bağladığından bu yana hep var ama son yüz yılın grafikleri öncekilerle benzerlik göstermiyor, kendi elimizle yaptıklarımızın, bu kötü gidişe direkt etkisi var. Önceleri düşe kalka yaşıyorduk, artık kıçımızın üstünde hızla kaymaya başladık. İşin bilimiyle uğraşan herkes bu konuda hem fikir. Çevreci hareketler, bu gidişi durdurulması gerektiğini herkese anlatmaya çalışıyor.

Agaclar.net olarak başından beri işin neresinden tutacağımıza bakıp durduk. Yaptığımız her şeyde bu amacın izi var. Daha neler yapabiliriz?

Doğa sorunlarının evrenselliği, doğanın insanlara mekan ve kaynak oluşuyla, m&u.. ( devamı )

TAKINTIM FACEBOOK ÜZERİNE

Mon, 05 Oct 2009 12:07:00 +0300

   Uzun zamandır aklımda olan bir soru var(facebook). Bugün Ayça ile birlikte sevgili Selay'ın facebook sayfasında gezinirken ve bizde yanı başında iken gördüğüm bir şey daha da düşündürdü beni.
   Öncelikle ne gördüğü söyleyeyim: Bir anne (ya da baba) 1 yaşını doldurmamış bebeği için bir facebook hesabı açmış! Amacı ne bilemiyorum ama benim aklıma gelen arkadaşları filan çocuğunun fotoğrafını çekerse etiketleyebilsin böylece takip etmesi kolay olsun. Ya da şimdiden sosyal bir çevre oluşturmak, network geliştirmek filan da olabilir tabii ki... Bilemiyeceğim facebook özürlüsüyüm diye...
   Peki facebook daha ne kadar hayatımızda olmaya devam edecek? Türevleri hayatımızdan zamanla ve bizim büyümemizle bir bir çıkarken o bir 10 yılı daha görecek mi? Gerçi facebook’un yaş yelpazesi oldukça geniş. 9 yaşındaki çocuk gibi 65 yaşında bir anneanne de hesap açıp arkadaşlarıyla sanal olarak buluşabiliyor. Ama sıkılmayacak mıyız?
Bugün 100 lerle ifade edilen fotoğraf sayımız 1000’e ulaştığında o fotoğraflar hala ilginç olacak mı? 30 olduğumuzda 20 yaşında çektirdiğimiz fotoğrafı profil fotoğrafı yapmaya elimiz gidebilecek mi?(çokkk var ama neyse)...
Hayatımıza zaman içinde birileri eklenir ondan birileri eksilirken bundan albümlerimiz de nasibini alacak mı? Onları kontrol altına alsak etiketlendiklerimizle başa çıkabilecek miyiz?
Bir soru değil soru(n)larım varmış meğer bu konuda da haberim yokmuş!
Ayça yardım sorunlarım büyüyor...
Sevgiyle saygıyla facebook' tan uzak kalın...
.. ( devamı )

SARI YUMRUĞUN DEĞDİĞİ YERDE NE BİTER? :))

Sat, 03 Oct 2009 10:49:00 +0300

   Çok sık kullandığım ve galiba en çok sevdiğim yol;
Tünel-Galata-Karaköy yokuş aşağı güzargahı.
Ama hava kararıp, esnaf kepenkleri indirdiği zaman daha çok seviyorum bu yolu .
niye ? diye sor:
Çünkü...kepenkler inince,sarı yumruklar yolun başından sonuna kadar size eşlik ediyor.
Favorim elbette var ;
yukarda ki fotoda,en üst camın 2 yanında ki sarı yumruk açık ara favorim!
aaaa sağ kroşe
ve bir sol kroşe!tık
.. ( devamı )

Artık İstanbul'da İki LÖSEV Var!!

Fri, 25 Sep 2009 08:41:00 +0300

Duyduk duymadık demeyin!! LÖSEV(Lösemili Çocuklar Vakfı), İstanbul'daki 2. şubesini Anadolu Yakasında açtı...
Lösemili Çocuklar Vakfı Avrupa Yakası'nda 4 yıldır yürüttükleri başarılı çalışmalarını aynı güç ve heyecanla artık Anadolu Yakasına da taşıdı. LÖSEV'in yeni şubesine destek olmak isteyenler için iletişim bilgileri aşağıdadır.

ADRES: Göztepe mh. Bağdat cd. Yenisey Apt. No:253/A Kadıköy
(Göztepe parkı karşısı, Köfteci Zeynel'in üst katı)
Ayrıca hatırlatma niyetiyle bir kez daha belirteyim: LÖSEV'e bağış için ortak hesap numarası 0660'dır. Tüm bankalardan havele ücreti ödemeden 1TL bağışlayabilirsiniz. Ramazan ayından sonra sizlere yardım kapıları hiç kapanmaz, sizlerinde bu kapıları açık tutmanız ümidi ile...
.. ( devamı )

GÜLE GÜLE SANA SEVGİLİ MİSAFİR

Sat, 19 Sep 2009 06:34:00 +0300

   Ramazan giderken de geldiği gibi ağır başlıdır, vakardır. Hayatımızdan çıktığı ilk günlerde bile bir şey yerken, içerken çekinir ağır başlı davranırız. Bir şeyleri unutmuş gibi, yediğimiz, içtiğimiz kabahatmiş gibi hissederiz. Ama biraz sonra artık o misafirin olmadığını, geldiği gibi sessizce gittiğini hatırlarız, “doğru ya bugün bayram” deriz. Bayram sevincimiz biraz daha artar. Önümüzdeki engel kalkmıştır. Artık Rabbin “yiyiniz, içiniz ama israf etmeyiniz” hükmünün güzelliğiyle baş başayızdır. Kısmette var ise de bir dahakine o mübarek misafiri karşılamak yine nasip olur.
      Ramazan Bayramınız Mübarek Olsun...

.
BAYRAM SABAHI Zamanın durup,Binlerce yıl öncesine döndüğü andır BAYRAMLAR...Tekrar yaşar insan cedlerinin yaşadığını. Ne güzeldir o anlar...Ne güzeldir bayram sabahları... Her şey ne de güzel görünür insana.Güneş bir başka doğar,Yağmur bir başka yağar,Kar bir başka beyazdır...

KADİR GECESİNİN KADRİNİ BİLİYOR MUYUZ?

Mon, 14 Sep 2009 16:15:00 +0300

Büyük bir ülkenin sahibi ve sayısız hazineleri bulunan bir padişah tahta çıkışının yıl dönümünde, sarayın kapılarını halka açıp şöyle bir ilân yaptırmış:
“Ey millet! Herkes dilediği kadar altın, pırlanta, elmas, zümrüt, inci, mercan, zebercet alsın. Kabınızı getirin, istediğiniz kadar doldurun.”
Bedavadan hazinelerden gönlünce yararlanmak iyiymiş, hoşmuş ama; padişahın bir şartı varmış.
“Herkes hazineye akşamla sabah güneşin doğuşu arasında girebilecek.”
Halkın bir kısmı:
“Kim geceleyin uykusunu bırakıp da kalkacak, madem bir iyilik yapacaksın, evimize göndersene, deyip mışıl mışıl uyumuş.”
Bir kısmı ise:
“Gece de olsa gidelim. Fırsat bu fırsat, belki bütün ömrümüzde kazanamayacağımız kadar bir hazineye sahip oluruz” diyerek saraya koşmuş. Ama birkaç dakikada hazineden biraz altın ve mücevher alıp hemen evine gelip uyumuş.. ( devamı )

BU SELİN ARDINDAN...2010 YILINA İSTANBUL HAZIR MI?

Thu, 10 Sep 2009 17:13:00 +0300

Evet ...Görüntülenler ve görüntülenmeyenler...İstanbul bu ya...Nazlı, nazik, naif yapısıyla dikkatli bakılmasa her şeyden hemen etkilenir...Bu yağmurun ardında kalan manzara gibi...
İnsanlarımızın ölüsünemi dirisine mi, tabiatın çirkinleşmesine mi, coğrafyasının değişmesine mi daha ne diyeyim ki hangisine üzülelim...Bakılamıyor sana İstanbul 'um...Senin mi boğazına düğümlenmiş tüm dizeler, yoksa içinde barınan bu İstanBUL'lunun mu...... ( devamı )

HAYATI TERSTEN YAŞAMAK

Fri, 04 Sep 2009 14:45:00 +0300

Bugün her nedense evcil olmaya karar verdim.Gerçekten de saat 15 :30 olmasına rağmen dışarıya çıkmadım...Çıkmayacağımda. Bu benim için hayatımda ki en radikal değişim...Hal böyle olunca kişi kendisiyle daha doğrusu nefsiyle hasbihal etme imkanı daha çok buluyor...İşte ben ve nefsim...Sanmayın ki nefsim akşam ki iftar sofrasında ya da aşk hayatının bir anında...Nefis atımı bağlanmışım şu an irade ağacına ... Ben ise klişeleşmiş hayattan belki sıkıntı duyduğum şuan da Can Yücel'in bir yazısıyla Hayat kaderinde farklı sayfalarda geziniyorum...Nasıl mı? Affedersiniz ama Hayatı tersten yaşamak...:)) Mükkemel sayılacak bir yazı ...Sakın Okumadan geçmeyin
Yaşamın en tatsız tarafı sona eriş şeklidir. Şüphesiz ki
Yasamı tersten yasamak daha güzel hatta mükemmel olurdu.
Nasıl mı ?
Camii de uyanıyorsunuz. Bir tahta sandık içersinde, herkes karşınızda saf tutmuş, iyiliğinize dua ediyor ve tüm haklar helal edilmiş vaziyette.

Tabuttan doğruluyor sunuz, yaşlı, olgun ve ağırbaşlı olarak.
Herkes etrafınızda; büyük bir itibar görüyorsunuz. İltifatlatr çocuklar torunlar hepsi hazır.
Arabanıza kurulup evinize gidiyorsunuz.
Doğar doğmaz devlet size maaş bağlıyor, aylık veya üç aylık ayda bir maaşınızı alıyorsunuz.
Ne güzel hazır maaş, hazır ev... Altmışlı yaşlara kadar her şey garanti, huzur içinde yaşıyorsunuz. Sağlığınız gittikçe düzeliyor, kaslar güçleniyor kuvvetleniyorsunuz

Bir gün çalışmak istiyorsunuz ve işe ilk başladığınız gün size hoş geldin hediyesi olarak bir plaket ve altın kol saati veriyor patronunuz...Ve genel müdürlük veya bunun gibi yüksek bir makamdan tercübeli bir insan olarak başlıyorsunuz. Herkes karşınızda el pençe divan...

Vücudunuzda da bazı.. ( devamı )

BİR BEN VAR BENDEN İÇERİ....

Thu, 03 Sep 2009 10:50:00 +0300

1)- KENDİM:(Bayılıyorum kendime, yalan mı söyleyeyim yani! Her halimle seviyorum kendimi ...:)) Zaten bencil olarak bilinirim ve bencil ile egoistin aynı anlama gelmediğine dair şöyle bir açıklama duyduktan sonra bencil olmaktan hoşlanır da oldum: bencil "ben merkezci olan kişi; egoist ise ego-merkezli davranan kişi oluyormuş. Elhamdüllilah egomun oldukça normal seviyelerde olduğunu çevremdekiler bilirler. O açıdan bir arızam yok, çok şükür ki. Benciliğimde ben arıza olarak görmiyorum eğer sizler için arıza teşkil ediyorsa ki inşaallah etmiyordur:)) O zaman dua da bulunun bana...)

2)- AİLEM: (Evet, farkındayım, içinde bir sürü insan var bu kategorinin, ama dua edin ki geniş ailem yok...Burada en azından babam ve aile efradımız ile durumu abartmamış sayılıyorum...Bayılıyorum aileme...)

3)- KİTAPLAR:(Şimdilik okumak ve çevirmek kısmı beni ilgilendiriyor, ileride yazmak da ilgilendirsin isterim...)

4)-BLOGUM:  (Neredeyse günlük yaşamımın bir parçası haline geldi. Hatta "Vay be, bunu bloga mutlaka yazmalıyım!" diye ilginç bir şeyi heyecanla bir yerlere not edişim ve karşılığında Şükran kızım"Vay be, yine gündemi değiştireceksin anlaşılan!" diye Kendimle dalga geçişim aramızda yaşanan klasik bir olay haline gelmiştir.

5)- SEYAHAT : (yurtiçi-yurtdışı, dinlenmek, eğlenmek, keşif, macera, her ne için .. ( devamı )

SARAJEVO'DA KUTLU AY

Mon, 31 Aug 2009 10:24:00 +0300

                                          Sarajevo'da kutlu ay

        Ramazan’dı gelen... Ben onu İstanbul’da bırakıp ayrılmanın hüznünü taşıyordum. İlk bir hafta Ramazanı İstanbul'da geçirdikten sonra... Bosna Hersek'e giderken, o şirin kardeş ülkede beni nelerin beklediğinden habersiz, sessiz çığlıklarımı haykırıyordum yüreğime.
Öyle ya İstanbul, Ramazan’ı kendinde bir kez bile yaşamış olana, bambaşka lezzetler sunardı ki, kelimelere sığdırılamazdı.
     Bir zaman oldu ki, o kelimelere sığmayan mübarek ayın yaşandığı bir güzel ülkenin de Bosna olduğuna yaşayarak şahitlik ettim ben.
     Bosna’da camiler Ramazan’ı karşılamak için rengarenk ışıklandırmalarla şenlenir. Özellikle başkent Sarajevo’nun en ünlü, en çok ziyaret alan iki camisi; Begova Camii ve Çarşiska Camii adeta gelini andırırlar bu halleriyle. İzledikçe içiniz ısınır, dudaklarınıza hoş bir tebessüm bırakır. Orucunuzu açıp en erken vakitte yola ko.. ( devamı )

RAMAZAN ...

Thu, 27 Aug 2009 14:01:00 +0300

Allah'ım!
Ey Kur'an'ın sahibi ve Ramazan'ın Rabbi!
Ey bizim Rabbimiz...
Bizleri Kuran ayı Ramazana eriştirdiğin için hamdolsun.
Bizlere vahyinle tenezzül ettiğin için hamdolsun...
Anlarımızı, günlerimizi, aylarımızı,yıllarımızı bize mübarek eyle!
Vahyin doğum ayı olan Ramazan'ı bize mübarek eyle!
Bir Ramazanla gelen vahyi bize mübarek eyle.
Ramazan'ı bizden, bizi Ramazan'dan hoşnut ve razı eyle...
Ya Rab!
Bizi orucun başını dik tutanlardan,
başını oruçla dik tutanlardan kıl!
Ramazan'ı ruhumuza gıda, gönlümüze ferman, gözümüze fer, dizimize derman kıl!
Bu ayın hürmetine...
İmanımızı sorunlarımızın elinde kar gibi eritme,
sorunlarımızı imanımızın elinde kar gibi erit. AMİN
.. ( devamı )

KENDİMLE YAPTIĞIM BİR RÖPORTAJ

Sat, 22 Aug 2009 12:36:00 +0300

1-Ailenizden biraz bahseder misiniz?

_Babam (50), Fransız Konsolosluğunda dışişleri servisinde yetkili, annem eczacı... üç yıl önce annemi kaybettik(43). Ben tek çocuğum ve bundan hiç memnun değilim. Ve hala keşkelerle kendimi avutan bir kişiyim(kardeşim olsaydı.Ayça seni unutmadım manevi kardeşimsin halen)...Ekonomi lisans öğrencisiyim ve ales sınavına hazırlanıyorum

2- Sizi çok etkileyen olaylar ve bunların etkileme nedenleri nelerdir?

_İstanbul'da yaşadığım için hiç bir şeyin beni etkilemediğini söyleyemem. Çünkü ben fıtratım itibarıyla herşeyden etkilenen bir kişiliğe sahipim. öyle ki ben okuduğum kitaptan, dinlediğim müzikten, izlediğim flimden bile etkilenen bir kişiyim. Ama beni en çok etkileyen ise annemin vefatı. Kendi içimden bir yanının yok oluşu...Gözyaşım...Akşam yanağımda eksik olan busem...Sofrada eksik olan ağız tadımız...vs. vs. Her ne kadar babam ve babaannem hissettirmeyecek şekilde benimle ilgilniyorsa da ...Fakat onun ismi anne...Özürdilerim canınızı sıktımsa..

3-Hayatınız boyunca geçirdiğiniz önemli hastalıklar nelerdir?

_Elhamdülillah öyle bir kalıcı rahatsızlığım ve ya endişe yaratacak bir rahatsızlığım olmadı. Ama toza karşı alerjım var.

4- Bugüne kadar ögrenim hayatınızda sizi etkileyen veya etkisinde kaldığınız öğretmenler kimlerdir?

_Beni etkileyen ve hayata ilk hazırlayan öğretmenim olarak ailem(annem ve babam) etkilemiştir. Hımm unutmadan Anafen kolejinde de beni etkileyen ve hala iletişim kurduğum saygıdeğer Handan Hanım ve sevgili eşi Ahmet Bey var.

5-Lİse yıllarında en çok hoşlandığınız dersler ve nedenleri nelerdir?

_Edebiyat, edebiyat ve de edebiyat. Sair derslerede ilgi duyardım ama... Nedenini şöyle söyleyeyim. Sade.. ( devamı )

BİR AŞK MEVSİMİ

Mon, 17 Aug 2009 16:36:00 +0300
Bir kaç gün sonra Ramazan ayına gireceğiz...Kutlu bir zaman dilimi içinde kendini bulma ve gönül çerağını yakma zamanı... Kalplerimizin heyecanla çarpacağı, sevinçlerin, mutlulukların, paylaşmanın, ibadetin ve daha nice güzelliklerin zivre yaptığı rahmet ayı...
    Zaten bilen alaka duyar ve ruhta bu alaka derinleştikçe sevgiye dönüşür ve zamanla bu sevgi önü alınmaz bir aşk mevsimine inkılap eder... Artık böyle biri birkarardır, hicret eder bir gönülden bir gönüle..."Leyla" der ağlar. Kendi uzaklığını aşmak için sürekli gerilim içindedir. Her an O'nu söyleyen izlere, emarelere yüz sürer durur...
    Bu mevsimde Aşıkıyla hasbihal etmek için Kur'an okur durur...Bazen ruh halinin inceliğini keşfeder ve gönül evini açar herkese... İşte an olur ki bu kadar güzelliğin ve aşk-ı Ramazan karşısında rikkate gelir, gözyaşlarıyla soluklanır. Gönülden gelen bu hıçkırıkların bayrak çektiği yerlerde, günah orduları tarumar olur gider. Hüşyar gönüller, gelip vicdanlarımıza çarpan bu tür kabul esintileriyle adeta berd- ü selam yaşar ve serinler...
    Bence Ramazan Ayı tam  ağlama mevsimi...

          şükran dolma.. ( devamı )

İSPANYA FRANSA DERKEN MOLA MI VERDİM...

Sat, 08 Aug 2009 14:33:00 +0300
Neredeyse koca bir yaz benden hiç ses çıkmadı değil mi?
Aslında hep sizlerleydim ,bedenen uzak ülkeler de olsamda. Ara ara laptop un başına geçip yazmak ve gezilerimi sizlerle paylaşmak istedim, ama elim klavye ye değdiğinde nedense ilk bir kaç sözcükten sonra devamı gelmedi... Oysa ne çok anlatılacak güzellikler vardı. Her ne kadar benim Türkiye'm gibi değilse hele hele İstanbul'um boğaziçim gibi olmasada anlatılmaya değer...
    Yazı yazmak en önemli hobilerimden oldu dersem sakın abartmış olduğumu sanmayın.
    Bugün hava çok sıcak bu yüzden bende kendimi yeni memleketine gelmiş kişi olarak kendinimi boğaza davet ediyorum..Ya üzülmeyin bir soğuk içecekte sizin yerinize içerim ve sizin yerinize hemde fotoğraf makinemin denklaşöruna basarım...
    Şimdilik sevgiyle kalın, hoşçakalın...... ( devamı )

KIZIL DENİZ SAHİLLERİNDE(CİDDE DE) REGAİP KANDİLİ

Thu, 25 Jun 2009 12:24:00 +0300

.

Bu aylara "Çok sevaplı
ibadet ayları" diyen Bedüzzaman şöyle işaret ediyor :

"Her hasenenin
sevabı başka vakitte on ise, Receb-i Şerifte yüzden geçer, Şaban-ı Muazzamada
üç yüzden ziyade ve Ramazan-ı Mübarekte bine çıkar ve Cuma gecelerinde binlere
ve Leyle-i Kadirde otuz bine çıkar." (Şualar,
416)

İdrak ettiğimiz mübarek Regaib Kandili vesilesiyle,
ruhumuzu karartan kötü duygu ve düşünceleri kalplerimizden atalım. İbadetin
zevkinden bizi mahrum eden nefsin kötü arzularını frenleyelim. Gönül dünyamızı
bulandıran haset, kin, düşmanlık gibi kötü duygulardan temizleyelim.
Cidde şehrinden kızıl deniz sahilinden ve ve deniz üzerinde Rahman Camii nden selam ve muhabbetle...
Regaib Kandiliniz Mübarek Olsun
.. ( devamı )

GÖNLE DÜŞEN CEMRE VE HAYATTTAN NAĞMELER...

Fri, 05 Jun 2009 23:38:00 +0300


Biraz fotoğraflardan, biraz da hayattan nağmeler yazımı okumakta zorluk çekmeyeceğinize eminim :) fakat yazdıktan ve linkleri verdikten sonra kontrolümde link sorunları oldugunu gördum. Yazıya tıkladıktan sonra fotoğraflar açılacaktır.

Huzuru arar insan içinde, dışında veya çevresinde.. Belki de bağlandığımız bazı alışkanlıklarımızdır bizi hareket etmekten alıkoyan. Bir avuç sevgiyi unutan bu yüreklere hatırlatmak gerekir mucizevi hayatı. Bazı yollar ne kadar riskli gözükse bile