Zaman geçiyor
Hergün bir yaprak,
Hergün bir damla daha hayatan,
Büyüyorum anne...
Hani içimizde bir kıvılcım olur ya,
Hani her şey çok güzeldir,
Benim kıvılcımım kor oldu,
Ama bak her şey yolunda değil anne...
Hani ufacık bir bebekken,
Sadece acıkınca ağlarmışım,
Başka zamanlarda sürekli gülermişim,
Artık sadece acıkınca ağlamıyorum anne...
Yıllar ne çabuk geçmiş,
 Sadece gülünmeyeceğini öğrenmişim,
Belki de öğretilmişim,
Ben büyümüşüm be anne...
Anlayacağın seni çok özledim anne,
Yeniden çocukça yaşamayı,
Sadece yanımda olmanı,
Ve hiç şimdiyi yaşamamayı anne...
Zaman geriye gitmez değil mi?
Yada ben seninle olamaz mıyım,
Anneciğim seni unuttum diye bilirmiyim,
Herşey söylemek kadar kolay olabilirmi anne...
Eskiden seninle geçireceğim günlerin, saatlerin,
Hatta dakkikaların hesabını tutardım,
Şimdi günlerden cumartesi belki de pazar,
Günlerin ne önemi kaldı ki,
Takvimlere bile küs oldum anne...
Buralar da çocuklar mutlu, beni saymazsan.
Gündüzler gecelerde iyi, yanlızlığımı saymazsan.
Ama ben iyi olmaya çalışıyorum anne
İçimdeki ayrılık yangınını saymazsam...
Mekanın cennet olsun...ANNEM...